Kritiek op hoge kosten stadswarmte
Stadswarmte, dat als een duurzaam alternatief voor aardgasverwarming wordt gezien, staat onder druk doordat de tarieven hoger zijn dan beloofd. De oorspronkelijke belofte dat de overstap naar stadswarmte voor bewoners niet duurder zou uitvallen dan de traditionele verwarming met aardgas en een cv-ketel, is in veel gevallen niet waargemaakt. Dit komt vooral doordat de vaste kosten voor de warmteaansluiting flink verhoogd zijn.
Vattenfall verhoogd kosten met € 600 tot € 800 per jaar
Energieleverancier Vattenfall heeft in Amsterdam de vaste kosten voor stadswarmte verhoogd met zo’n 600 tot 800 euro per jaar, waardoor een huishouden veel meer geld kwijt is dan met een traditionele gasaansluiting. De verhoging heeft geleid tot scherpe kritiek van woningcorporaties en huurders, die geconfronteerd worden met onverwacht hoge energierekeningen. De hoge tarieven maken woningcorporaties terughoudend om verder te investeren in de aansluiting van woningen op warmtenetten. Dit kan voor vertraging zorgen om Nederland van het gas af te krijgen en te verduurzamen, aangezien stadswarmte als een essentieel alternatief voor gas wordt beschouwd.
Steeds meer leveranciers rekenen het maximumtarief
De Autoriteit Consument en Markt (ACM) bepaalt welke bedragen een warmteleverancier maximaal mag rekenen voor de aansluiting op het warmtenet. Voor 2024 zijn de maximale vaste warmtetarieven € 618,82 voor verwarming en warm kraanwater. Voor alleen verwarming is het maximum € 309,41. De meeste warmteleveranciers hebben de tarieven verhoogd tot het maximum van de ACM.
Ze berekenen de kosten door vanwege hun eigen toegenomen kosten voor aannemers, personeel en materialen. Woningcorporaties in steden zoals Amsterdam en Rotterdam hebben al gewaarschuwd dat de hoge kosten hen ontmoedigen om meer woningen aan te sluiten op het warmtenet.
Nieuwe spoedwet voor beperking vaste kosten
De nieuwe spoedwet die bedoeld is om de stijging van de vaste kosten te beperken, gaat naar verwachting in januari 2025 van kracht. Tot die tijd worden gemeenten, woningcorporaties en energieleveranciers aangemoedigd om de financiële lasten voor bewoners te verzachten door onderlinge afspraken te maken over het opvangen van prijsstijgingen.
